De tentoonstelling van de lichtpoëet is nog tot 24 december 09 te zien in de Torhoutsesteenweg 45 te Brugge.
Enkele impressies:





















Het kleurgebruik van het interieur is hetzelfde als voor de verpakking en de kleding van de winkeldames.
Wat een fantastsisch idee, eenvoudig tegelijk. Elke klok heeft een tegengewicht zodat als je keuze gemaakt is de winkeldame je bestelling kan klaar maken.
Voor de lekkerbekken die even in Parijs zijn, het adres:La Pâtisserie des Rêves par Philippe Conticini
93, rue du Bac
75007 Paris
telephone: +33 (0)1 42 84 00 82
Gebouwd tussen 1985-1991, op het einde van m'n studententijd in volle 'miami vice' sfeer.
Ondertussen zijn er veel andere ontwerpen hierop gebaseerd. Denk maar aan het schuin geplaatst woud van kolommen.


De maquette van de woning.
Ook het interieur was vernieuwend. Een strak materiaal gebruik: osb platen, gordijnen als wanden en een wel zeer minimalistische keuken.
Een brug kan meer zijn dan een storend element in de omgeving.
Daar waar bij baskuulbruggen de twee helften meestal loodrecht op elkaar aansluiten, is hier overdwars door het wegdek gesneden, zodat twee sierlijke zeilen onstaan.
Zonder me te willen mengen in plaatselijke dossier wil ik er wel op wijzen dat de beleving van een brug bij de benadering van een stad meer heeft dan een tunnel ooit kan hebben. In een tunnel kruip je blind als een mol onder de grond, en kom je terug verblindt boven in een andere omgeving zonder enig besef te hebben waar je bent.
Een vakantiewoning op de Dwingeloose Heide, ontworpen door Amsterdamse bureau Ira Koers.
In plaats van een gang met daarrond gesitueerde ruimtes vertrekt dit van een totaal ander concept. De gang loopt rond de functies, verschillende alkoven bieden plaats aan eten, slapen, koken, zitten wassen.
Hierdoor wordt het volume optimaal gebruikt, alle functies bevinden zich in één ruimte, maar toch zijn ze visueel van elkaar gescheiden. De gang wordt bij de alkoof gebruikt. Schuifdeuren geeft aan de slaapkamers voldoende privacy, en vanuit beide kamers kan je naar de badkamer en de rest van het huis, zonder de andere kamer te storen.


Aan de buitenzijde zijn er luiken geplaatst die de privacy van buiten naar binnen naar wens aanpast.
Een goed toegepast voorbeeld van 'out of the box' denken.

De metalen structuur is gebaseerd op een module van 70 x 70 cm.Tussen deze vakken komen er metalen platen. De stenen vloer, wandtegels en de sobere bruin-grijze stof (gordijnen, kussens, beddengoed) geven een klein beetje warmte aan de anders vrij koele metalen inrichting. Connotaties genoeg.





Een ontwerp van architecten Bearth & Deplazes

De openbare ruimtes: lobby, restaurant en club zijn heel spectaculair. Zo zijn de doeken die je ziet hangen die de lobby van de gangen naar de kamers scheiden gemaakt van metaal en wegen ze een ton per stuk.
Maar het zijn de kamers, met een zee van ruimte, waar zen een religie is, die de gasten het meest zullen behagen.
Alles in zachte houttonen
Met een badkuip uit massief hout.
En als showstopper het zwembad van 22 meter in roestvrij staal.

Of het doorzicht naar de leefruimte zo bruikbaar is bij de modale bewoner is een ander paar mouwen, maar het geeft op z'n minst een loftgevoel.

De bouwwerken zijn gestart in 2003, en het laatste woord over dit ontwerp van Bernard Tschumi Architects is nog niet gezegd.
Het werd gebouwd bovenop archeolische vondsten die door de glazen vloer zichtbaar blijven voor de bezoeker.
De zalen hebben de afmetingen van de oorspronkelijke ruimtes waar de kunstwerken voor bedoeld waren.
Vele oorspronkelijke marmers zijn reeds terug thuis gekomen uit anderen landen,
Er is voor gezorgd dat de sculpturen zo veel mogelijk in natuurlijk daglicht kan gezien worden, totaal anders dan voor bevoorbeeld schilderijen.
Je kan er de oorspronkelijke friezen van de tempel bekijken, terwijl je de tempel zelf vanuit het museum ziet.