De gemeenten van Vlaanderen krijgen steeds meer bevoegdheden wat de uitbreiding van de bestaande gemeentehuizen noodzakelijk maakt. Dikwijls zijn deze gebouwen beschermde monumenten wat de opdracht van de architect boeiend maakt maar daarom niet gemakkelijk. Goede ontwerpers hebben het in zich om dan nog een stap verder te gaan.
Vandaag werd ik bij het bezoek van de opening van het gemeentehuis van Maldegem een stukje blijer. Ik vind het de opdracht van openbare besturen om voor kwaliteit te gaan. Wat een kleine gemeenschap als Maldegem hier in z'n centrum gerealiseerd heeft is minstens dat.
Ik vind het ontwerp van van Lens.Ass architects zeer sterk, boeiend en bescheiden tegelijk. Het heeft eerbied voor het bestaande monument, het versterkt het zelfs, zonder zelf aan karakter te ontbreken. Bovendien creëert het boeiende openbare ruimtes en probeert het keuzes uit het verleden harmonieus te herstellen.
Bij m'n rondgang door het gebouw en een kleine wandeling door het centrum ontwaarde ik een terechte fierheid bij de Maldegemnaar. Het " 't es toch schuune' sterkte me in de overtuiging dat je 'het publiek' nooit mag onderschatten, kwaliteit erkent iedereen.
nog meer foto's
zondag, mei 06, 2012
zaterdag, mei 05, 2012
Niko
Het kantoorgebouw voor Niko te Sint-Niklaas, een van de laatste ontwerpen van Jo Crepain, Crepain Binst Architecture.
Met dit kantoorgebouw maakt Niko duidelijk dat bij hen, eindelijk, de nadruk ook ligt op design.
Architectuur die zorgt voor een heel aangename onmgeving. Heel veel oog voor detail en materiaalgebruik en aandacht voor doordachte ecologie.
De glazen passerelle met glazen ballustrade.
Doordacht gemonteerd.
De .03 stoel van Maarten van Severen is alom tegenwoordig.
Het groendak buffert niet alleen het regenwater, maar zorgt ook voor een groene omgeving vanuit het auditorium. Waar je aan de andere zijde uitkijkt op de hedendaagse rivier met de verkeerstroom van de E17.
De detaillering werd doorgetrokken tot in de buitenaanleg.
Zelfs de anti-slip van het beton van de inkom is uitgevoerd in de '+' en '-' logo's .
Met dank aan het NAV voor de organisatie van het fabrieksbezoek.
Labels:
architectuur,
energie,
exterieur,
interieur,
milieu
dinsdag, maart 29, 2011
Studiehub
Een leuke plek om te studeren.
Een huisje in de tuin, temidden van het groen.
De onderste bouwlaag is volledig gesloten en huisvest een bibliotheek.
Studeren doe je op de verdieping met de boeken als onderbouw.
Contempleren doe je met de panoramische blik op het groen.
Een prachtig ontwerp van Peter Gluck and Partners, architecten in New York.
Ik denk dat mijn studenten ook wel zoiets willen.
Een huisje in de tuin, temidden van het groen.
De onderste bouwlaag is volledig gesloten en huisvest een bibliotheek.
Studeren doe je op de verdieping met de boeken als onderbouw.
Contempleren doe je met de panoramische blik op het groen.
Een prachtig ontwerp van Peter Gluck and Partners, architecten in New York.
Ik denk dat mijn studenten ook wel zoiets willen.
dinsdag, maart 08, 2011
Sint-Ghislenuskerk te Waarschoot
Op oudejaarsnacht 2001-2002 brandt de kerk van Waarschoot. Op nieuwjaarsdag blijft enkel de toren heel.
Na een architectuurwedstrijd 'open oproep' wordt door het architectenbureau Stramien uit Antwerpen parel van een nieuwe kerk geconcipieerd. Een deel van de ruïnes blijven behouden. Achter het middenschip komt een strakke nieuwbouw in wit beton.
Het kerkplein wordt opener dan vroeger en geeft zo meer ruimte aan het centrum van Waarschoot.
De oude toren blijft de hoofdingang van de kerk.
De gesloten westgevel met twee insnijdingen in kruisvorm geven een mooi licht aan de binnenzijde dat een gevoel van Ronchamp oproept.
Dit moet zowat de enige kerk zijn waar je van in de middenbeuk een zicht hebt op de toren.
De nieuwe kerk werd ingedeeld in twee delen, een winterkapel aan de westzijde en de zomerkerk aan de oostzijde. Beide delen worden gescheiden door een mobiele glazen scheidingswand zodat naar noodwendigheid er één grote vieringruimte ontstaat.
Het mooie licht in de winterkapel.
De zomerker staat met een beglaasde wand volledig open naar het oude middenschip. Het ritme van de oude bogen wordt herhaald in de betonnen draagstructuur van de nieuwe kerk. Er is nooit concurrentie tussen beide, in tegendeel. De soberheid van het nieuwe ontwerp respecteert het oude, en de oude structuur verwarmt het strakke binnenklimaat.
De kruisweg.
De enige kunstwerken in de nieuwe kerk zijn wat er overbleef na de brand.
De pyromaan kon, zonder het zelf te willen, die oudejaarsnacht geen mooier geschenk aan Waarschoot geven. Deze kerk is voor mij het symbool van een samenleving die aantoont dat ze nog steeds kan samenwerken om tegenslagen om te buigen in goede zin.
Mooi filmpje uit duizend zonnen en garnalen van één.
Abonneren op:
Posts (Atom)






























